 |
||
|
|
::: Serwis o odnawialnych systemach grzewczych ::: |
|
Rolnictwo ekologiczne (biodynamiczne) to sposób produkcji, który zakłada stosowanie nawozów naturalnych, naturalnych sposobów walki ze szkodnikami i różnymi chorobami roślin.
Określane jest również jako rolnictwo naturalne lub rolnictwo organiczno-biologiczne, rolnictwo zmierzające do poprawy jakości i zdrowotności produktów rolnych i artykułów żywnościowych oraz zahamowania degradacji siedliska rolniczego. Koncepcja rolnictwa alternatywnego powstała w krajach wysoko uprzemysłowionych o rozwiniętej produkcji rolnej z nadwyżki produktów rolnych, pod wpływem społecznych ruchów ekologicznych. Stosowane w rolnictwie alternatywnym metody uprawy roślin i chowu zwierząt gospodarskich w większym stopniu niż w rolnictwie konwencjonalnym uwzględniają wymagania ekologii. W Polsce w nielicznych jeszcze gospodarstwach produkuje się tzw. zdrową żywność, a stosowana w nich agrotechnika jest oparta na zasadach rolnictwa naturalnego. Różne kierunki rolnictwa alternatywnego najbardziej rozwinęły się w Niemczech w roku 1989 w związkach rolnictwa ekologicznych zrzeszonych było 2330 rolników (0,31 ogólnej liczby). Gospodarstwa te w porównaniu z konwencjonalnymi odznaczały się większą pracochłonnością, różnorodnością gałęzi produkcji rolnej, przestrzeganiem prawidłowego zmianowania roślin, znacznym ograniczeniem stosowania nawozów mineralnych i chemicznych środków ochrony roślin, natomiast zwiększonym zużyciem nawozów organicznych. Plony podstawowych ziemiopłodów i wydajność zwierząt z tych gospodarstw były o ok. 1/3 niższe niż z gospodarstw konwencjonalnych, ale wyższe koszty jednostkowe wytwarzania są rekompensowane przez 2–3-krotnie wyższe ceny zbytu. W procesie harmonizowania rolnictwa ze środowiskiem naturalnym bardziej racjonalne niż rolnictwo alternatywne wydaje się jednak wdrażanie odpowiednich norm postępowania zgodnych z wymogami ekologii.
Założeniami rolnictwa ekologicznego są:
produkcja tzw. zdrowej żywności;
ochrona środowiska przyrodniczego przez rezygnację ze szkodliwych środków ochrony roślin;
stosowanie - zamiast sztucznych nawozów mineralnych - obornika, kompostu, torfu, roślin zielonych;
gospodarowanie bez niszczenia gleby, wody, krajobrazu, oparte na minimalnej ingerencji człowieka w środowisko;
uprawa międzyplonów - zapobiegająca degradacji gleby (gleba nie zasiewana niszczeje);
stosowanie odpowiedniego płodozmianu, np. roślin wzbogacających glebę (motylkowych);
stosowanie nowych odmian - odpornych na choroby;
ścisłe dostosowanie zabiegów agrotechnicznych do zjawisk fenologicznych, precyzyjne określanie terminów siewu;
propagowanie oświaty rolniczej - dobra znajomość gleby, jej właściwości chemicznych, fizycznych, biologicznych;
stosowanie odpowiedniego sąsiedztwa roślin (np. pomidory nie znoszą buraków, a pietruszka kapusty i sałaty).
Początki rolnictwa ekologicznego sięgają w Polsce zaledwie 1990 roku. Wtedy to przyznano 27 gospodarstwom atesty wstępne. W 1993 gospodarowało „ekologicznie" około 180 rolników. W 1997 r. było w Polsce 207 gospodarstw ekologicznych. Natomiast co dziesięciotysięczne gospodarstwo było w 1992 roku gospodarstwem ekologicznym w Portugalii. Z kolei we Francji, Luksemburgu, Holandii i Wielkiej Brytanii wskaźnik ten wahał się w granicach 0,32-0,38% ogólnej liczby gospodarstw, a w Niemczech i Danii wyniósł odpowiednio 0,61 i 0,69%. Jak widać, udział powierzchni przeznaczonej pod uprawy ekologiczne nie przekraczał 1% w wymienionych krajach, natomiast produkcja np. w Wielkiej Brytanii sięgała 4%.
Założeniem rolnictwa ekologicznego jest gospodarowanie oparte na naturalnych środkach biologicznych i mineralnych. Metody stosowane w rolnictwie ekologicznym są bardziej pracochłonne od stosowanych w gospodarstwach nieekologicznych, ceny z reguły są wyższe od cen analogicznych produktów, pochodzących z innych gospodarstw, niższe zaś o około 10% są plony. Wady te rekompensuje zdrowsza żywność.
W Polsce najwięcej gospodarstw ekologicznych miały w 1995 roku byłe województwa: toruńskie (ponad 20), tarnowskie, jeleniogórskie, gdańskie, kieleckie, częstochowskie, łomżyńskie i olsztyńskie.
Ten typ gospodarki - mimo korzyści zdrowotnych - bardzo wolno się upowszechnia. Wymaga on wsparcia przez organizowanie sieci wyspecjalizowanych hurtowni i sklepów oraz polepszenie stanu łączności na wsi.
|
|
strona główna |
kolektory słoneczne |
pompy ciepła |
© Copyright 2000 - 2002
www.kolektory.eu - Gawlas Sebastian tel. 698 90 70 50 |